تلگرام
کانال ائل در تلگرام
دنبال کنید

امام میراث فرهنگی نیست

بعد از امام کینه ها شروع شد و چه دندان هایی که از حقد و حسد به هم فشرده نشده بود / بعد از خمینی ، گفتند دیگر نمی خواهیم خامنه ای را امام بنامیم

بعد از خمینی ، گفتند دیگر نمی خواهیم خامنه ای را امام بنامیم، گفتند مقام معظم رهبری. بنا کردند بر راه انداختن چرخ توسعه ، همان توسعه ای که قرار بود با حرکتش طبقه مستضعفین را زیر چرخ هایش له کند .

بعد از امام کینه ها شروع شد و چه دندان هایی که از حقد و حسد به هم فشرده نشده بود / بعد از خمینی ، گفتند دیگر نمی خواهیم خامنه ای را امام بنامیم

 ائل / محمدرضا سبزی

سال قبل فرصتی شد تا با خانواده برویم سمت کاخ گلستان تهران . شروع گردشگری ما با صفی نسبتاً طولانی با هزینه های بازدید بالا ، همراه شد ، افرادی متفاوت از هر قشر منتظر برای بازدید از مجموعه کاخ های قجری. اگر کسی می خواست به تمامی سراها سر بزند ، باید نفری بیست و یک هزار تومان پرداخت می کرد ، و ما چون تعدادمان زیاد بود می خواستیم همه مجموعه را ببینیم باید حدودا دویست هزار تومنی خرج می کردیم. 

تا بتوانیم فکری به نحوه بازدیدمان بکنیم یعنی مثلا تعداد را کم بگوییم! و از این حرفها یکی از اعضای جمع گفت : "آقا چه اصراریه! حتما باید این چندتا کاخ قجری رو ببینیم؟ خوب نبینیم ! دیدیم چی میشه ؟ خوب رفتیم و دیدیم، گیرم یه عجبی هم گفتیم به سرنوشت شاهان قجری ، خوب که چی ؟! " یکی از اعضای جمع که عاقله زنی بود گفت : "نگو برادر نگو ! شما وقتی به چنین جاهایی اومدی ، وقتی تخت معروف ناصرالدین شاه رو دیدی به یاد بیار وضعیت تاریخی و سیاسی اون زمان رو ، با خودت مرور کن نفوذ بریتانیا و روس رو تو دربار و ... و این رو مقایسه بکن با زمان فعلی و ..."
به هر ترتیبی که بود رفتیم داخل و بازدید از میراث برجای مانده از تصمیمات و روش زندگی و تولیدات و مراسمات شاهان قجری ، و صندلی حصار شده با شیشه ناصرالدین شاه ، همان صندلی که موقع ترور ناصرالدین شاه او را در این صندلی نشانده و به کاخ رسانده بودند .

بلافاصله بعد از خارج شدن از کاخ گلستان درگیر بازار و خرید و این حرفها شدیم و کل کارکردهای این بازدید گردشگری و از همه مهمتر اون هزینه ورودیه بالکل تحت الشعاع افزایش قیمت های بازار شد ، طوری که حتی نتوانستیم گرانی بازار را با نفوذ بریتانیا گره بزنیم!

۱۳۹۶/۰۳/۱۴ مراسم بزرگداشت ارتحال حضرت امام (ره)


«امام میراث فرهنگی نیست؛ بعضی به امام به چشم میراث فرهنگی نگاه میکنند. امام زنده است؛ امام، امام ما است؛ امام، پیشوای ما است؛ امام، در مقابل ما است. بله، جسم امام نیست، امّا سخن امام و راه امام و فکر امام و نفَس امام زنده است؛ با این چشم به امام نگاه کنید و از او بیاموزید.» اینها بخشی از سخنان مقام معظم رهبری است در مراسم ارتحال حضرت امام (ره) . وقتی این مطالب را شنیدم یک مرتبه فکرم رفت به بازدید چند ماه قبل خانوادگی ما از مجموعه کاخ قاجاریه و استدلال های فرد نق زن ما و پاسخ آن عاقله زن ، و البته افزایش قیمت ها در بازار .
جالب بود در همان سفر تهران ، از شمال تهران و خیابان عماریاسر هم بازدید کردیم و از جماران هم همین طور .
عمار یاسر همان خیابانی است که برخی از مسئولین در خانه های نقلی ۱۰۰۰ متری زندگی می کنند.
همان مسئولانی که انقلابی بودنشان را مثلا از امام دارند و خود را فرزندان معنوی امام می دانند .

"امام میراث فرهنگی نیست" این بیانات در حرم امام مطرح شد ، همان حرمی که با انواع آیینه بندی ها و گچ بری های شبیه کاخ گلستان! تزیین شده است . و عجب سخنی! واقعاً افرادی می خواهند هم به لحاظ محتوا و هم به لحاظ ظاهر امام را شبیه خود بکنند .

تا امام زنده بود نتوانستند ظاهر حسینیه محقر او را با معماری متوسط همراه کنند ، نتوانستند کاخ های خیالی خود را به واقعیت تبدیل کنند ، نتوانستند مشی لیبرالیستی مشق کنند ، نتوانستند به نام انقلاب و به کام آمال خود قدم بردارند ، نتوانستند چرخ های توسعه را راه بیاندازند ، نتوانستند مذاکره خود با دشمن درجه یک انقلاب را محقق کنند . امام که زنده بود خیلی تلاش کردند تندروی های چپی خود را به نام انقلاب بنویسند . به اسم انقلاب پونز بر سر دختران و زنان کم حجاب فرو می کردند ، به اسم انقلاب کلاس های دانشگاه ها را زنانه و مردانه میکردند ، به اسم انقلاب و به رسم مارکسیسم مدل ریش و سبیل امام گونه تجویز می کردند و ... .

امام که سر بر زمین گذاشت و جانشین به حق خود بعد از خود را هم توصیه نمود، کینه ها شروع شد. چه دندان هایی که از حقد و حسد به هم فشرده نشده بود ، چه مشت های گره خورده که فشرده نشده بود و چه پرندگان آرزوهای لیبرالیستی که به پرواز نیامده بود .


بعد از خمینی ، گفتند دیگر نمی خواهیم خامنه ای را امام بنامیم ، گفتند مقام معظم رهبری. بنا کردند بر راه انداختن چرخ توسعه ، همان توسعه ای که قرار بود با حرکتش طبقه مستضعفین را زیر چرخ هایش له کند . و اگر امام خامنه ای نبود به نظرم اثری از نگارنده هم وجود نداشت ! همان ها که عدالت شبه مارکسیستی را اجرا می کردند همانها آروغ روشنفکری بر سر داده و مشق لیبرالیسم کردند. رفته رفته واژه هایی چون حکومت تکنوکراسی ، حاکمیت دوگانه ، کم کردن قدرت ولی فقیه و ... به میان آمد . رفته رفته امام را فقط در صفحه اول کتابهای درسی مان می دیدیم و بعضاً گزیده چند دقیقه ای از سخنرانی هایش را پخش می کردند.


چپی های لیبرال شده که همیشه ی تاریخ تندرو بودند ، دم از گفتگوی تمدنها می زدند در حالی که منظورشان گفتگو با آمریکا بود، شعار آزادی را نه در آزادی عقیده که در آزادی تعرض به اسلام تعبیه کردند طوریکه تا انکار امام زمان هم پیش رفتند و ...

بعد از خمینی چه خاطره سرایی هایی که انجام نشد . گفته شد امام مخالف شعار مرگ بر آمریکا بود!!! گفتند امام موافق اسلام رحمانی بود تا اسلام انقلابی!!!

مرقد امام را شبیه بناهای اشرافی کرده و خواستند امام را همرنگ خود کنند و بگویند امام هم همرنگ ما بود. امام هم در جماران زندگی می کرد و آنها هم در شمال تهران کمی آن طرف تر از جماران در عمار یاسر زندگی می کنند .

در نظر آنان امام شخصیتی است که باید فقط ۱۴ خرداد هر سال از او یاد کرد ، چرا که دوره انقلابی گری تمام شده است و دوره عقلانیت شروع شده است ، تو گویی که انقلابی گری در
برابر عقل گرایی است . امام مختص ۱۴ خرداد است و همه ساله مردم بیایند فاتحه ای بخوانند و از مرقد آیینه کاری شده وی بازدید کنند و بروند.

و اکنون بعد از حدود ۳۰ سال از ارتحال آن امام و پیشرو ، اگر نبود روشنگری ها و راهگشایی های امام خامنه ای ، تمامی تلاشهای مزبور ، انقلاب را به پرتگاه انحراف و ذلت کشانده بود ، نشان به آن نشان که در برهه ای آنان را به مشی خودشان واگذارد و اجازه داد به طور محدود با آمریکا مذاکره کنند و شد آنچه که شد.

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

0
*** Section News End AdSense ***
*** Section AdSense ***